Wyrok TSUE z 5 lutego 2026 r., EUIPO przeciwko Nowhere Co. Ltd, sprawa C‑337/22 P

– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie sprzeciwu wobec zgłoszenia graficznego unijnego znaku towarowego APE TEES:

– W dniu 30 czerwca 2015 r. Junguo Ye dokonał zgłoszenia unijnego znaku towarowego APE TEES dla towarów i usług w klasach 3, 9, 14, 18, 25 i 35.

–8 marca 2016 r. Nowhere Co. Ltd, znany producent odzieży streetwear, wniosła sprzeciw na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia nr 207/2009, powołując się na wcześniejsze niezarejestrowane graficzne znaki towarowe używane w obrocie handlowym w Zjednoczonym Królestwie oraz na prawo „passing off” obowiązujące w UK:

– Wydział Sprzeciwów oddalił sprzeciw, a Druga Izba Odwoławcza EUIPO w pierwszej decyzji z 2018 r. również oddaliła odwołanie. Ta decyzja została jednak uchylona przez samą Izbę z powodu oczywistego błędu.

– W drugiej decyzji z 10 lutego 2021 r. – już po upływie okresu przejściowego związanego z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z UE – Izba Odwoławcza ponownie oddaliła odwołanie, uznając, że prawa mogące istnieć w Zjednoczonym Królestwie nie mogą już stanowić wcześniejszych praw w rozumieniu art. 8 ust. 4, ponieważ prawo UK nie jest już „prawem państwa członkowskiego”.

– Sąd UE uchylił tę decyzję, powołując się na dotychczasowe orzecznictwo (w szczególności BROWNIE, T‑598/18), zgodnie z którym istnienie względnej podstawy odmowy rejestracji ocenia się na dzień zgłoszenia, a późniejsze zmiany dotyczące wcześniejszego prawa są irrelewantne.

– TSUE uchylił wyrok Sądu, wskazując, że wcześniejsze prawo musi istnieć zarówno w dacie zgłoszenia, jak i w dacie wydania decyzji przez EUIPO. TSUE zauważył, że art. 8 ust. 4 lit. b) („oznaczenie daje właścicielowi prawo zakazania…”) wymaga, aby prawo to istniało w chwili rozstrzygnięcia,
– TSUE podkreślił również, że po 31 grudnia 2020 r. prawo UK nie może być już „prawem państwa członkowskiego”, a zasada terytorialności wyklucza możliwość kolizji między znakiem unijnym obowiązującym w UE a wcześniejszym prawem istniejącym wyłącznie w państwie trzecim.

– TSUE potwierdził, że po upływie okresu przejściowego wcześniejsze prawa z UK nie mogą stanowić podstawy sprzeciwu wobec unijnego znaku towarowego.

– Tym samym TSUE uchylił wyrok Sądu UE i oddalił skargę Nowhere Co. Ltd, uznając, że jej wcześniejsze niezarejestrowane prawa nie mogły zostać uwzględnione na etapie podejmowania decyzji przez Izbę Odwoławczą.

Szczegóły sprawy: https://infocuria.curia.europa.eu/tabs/document/C/2022/C-0337-22-00000000PV-01-P-01/ARRET/315170-PL-1-html

Wyrok – 04/02/2026 – Médis przeciwko EUIPO – RGCC Holdings (WelMedis), Sprawa T‑142/25

– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie sprzeciwu wobec rejestracji unijnego znaku towarowego, w szczególności oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd na podstawie art. 8 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2017/1001.

– W dniu 3 maja 2022 r. RGCC Holdings AG dokonała zgłoszenia graficznego unijnego znaku towarowego „WelMedis”, z pierwszeństwem szwajcarskim z 17 grudnia 2021 r:

Zgłoszenie obejmowało następujące klasy Klasyfikacji Nicejskiej:

– Z Klasy 3: mydła, perfumy, olejki eteryczne, kosmetyki, lotiony do włosów;
– Z Klasy 44: usługi higieniczne i kosmetyczne, usługi salonów piękności, doradztwo w zakresie pielęgnacji ciała i urody.

– W dniu 2 sierpnia 2022 r. Médis – Companhia portuguesa de seguros de saúde, S.A. wniosła sprzeciw, powołując się na wcześniejszą międzynarodową rejestrację nr 597679 znaku graficznego „médis”:

Wcześniejszy znak obejmował:

– Z Klasy 5: m.in. produkty farmaceutyczne, weterynaryjne, higieniczne do celów medycznych, dezynfektanty;
– Z Klasy 41: usługi edukacyjne i szkoleniowe w dziedzinie zdrowia;
– Z Klasy 44: opieka zdrowotna, usługi lekarzy, szpitali i innych dostawców usług medycznych.

– Podstawą prawną sprzeciwu był art. 8 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2017/1001, tj. zarzut ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd ze względu na podobieństwo oznaczeń i towarów/usług.

– Wydział Sprzeciwów EUIPO oddalił sprzeciw (19 marca 2024 r.), uznając, że mimo pewnej podobieństwa towarów i usług różnice między oznaczeniami, w szczególności w zakresie kompozycji graficznej i długości elementów słownych powodują, że właściwy odbiorca będzie w stanie wyraźnie odróżnić oba znaki.

– Médis wniosła odwołanie, które Druga Izba Odwoławcza EUIPO oddaliła. Izba wskazała, że podobieństwo wizualne znaków jest bardzo niskie, podobieństwo fonetyczne jest poniżej przeciętne, podobieństwo koncepcyjne jest niskie, a towary i usługi są jedynie podobne, lecz nie identyczne. Tym samym uznano, że brak jest prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, nawet przy założeniu „średniego do wysokiego” poziomu uwagi portugalskich odbiorców.

– Médis zaskarżyła decyzję do Sądu UE, podnosząc zarzuty błędnej oceny charakteru odróżniającego terminu „médis”, błędnej oceny podobieństwa wizualnego i fonetycznego oznaczeń oraz niewłaściwe pominięcie wcześniejszych decyzji EUIPO, sądów portugalskich i INPI dotyczących znaku „médis”.

– Sąd UE odrzucił wszystkie zarzuty. Sąd potwierdził, że „médis” ma niski stopień charakteru odróżniającego, ponieważ wywodzi się od rdzeni „med/medi” odnoszących się do „medicine/medicina”. Uznał również, że nawet pełna zawartość sekwencji „medis” w znaku WelMedis nie przeważa nad różnicami wynikającymi z dodania członu „wel” oraz odmiennych elementów graficznych. Sąd wskazał, że wizualne podobieństwo znaków jest bardzo niskie, a fonetyczne – „poniżej przeciętnego” oraz podkreślił, że dzielenie się sekwencją słowną o słabym charakterze odróżniającym ma minimalne znaczenie w ocenie globalnej. Sąd stwierdził również, że wcześniejsze rozstrzygnięcia krajowe i decyzje EUIPO nie są dla niego wiążące, ponieważ ocena musi być dokonana indywidualnie w każdej sprawie.

– Sąd UE dodatkowo zaznaczył, że odbiorcy w Portugalii (zarówno ogół społeczeństwa, jak i profesjonaliści sektorów medycyny i usług kosmetycznych) charakteryzują się podwyższonym poziomem uwagi, co dodatkowo zmniejsza ryzyko wprowadzenia w błąd.

– W konsekwencji Sąd UE stwierdził, że nie istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd i oddalił skargę w całości.

Szczegóły sprawy: https://infocuria.curia.europa.eu/tabs/document/T/2025/T-0142-25-00000000PI-01-P-01/ARRET_NP/315153-EN-1-html