Przegląd orzecznictwa TSUE od 15.12. do 21.12.2025 r.
- Wyrok – 18/12/2025 – Deity Shoes, Sprawa C-323/24
– Sprawa dotyczyła pytań prejudycjalnych dotyczących nowości i indywidualnego charakteru wzorów UE oraz wpływu trendów mody na ww. przesłanki.
– Deity Shoes zgłasza prawa do kilku wzorów obuwia, które w istotnej mierze opierają się na komponentach i opcjach oferowanych w katalogach chińskich przedsiębiorstw handlowych, tj. kolor, materiał oraz rozmieszczenie klamer, sznurowadeł i innych elementów dekoracyjnych są często wcześniej zdefiniowane przez dostawców.
– Spór toczy się wokół zarzutów, że wprowadzane na rynek modele nie różnią się istotnie od wzorów katalogowych i że ewentualne zmiany mają charakter drugorzędny, co w ocenie przeciwników wyklucza nowość i indywidualny charakter chroniony wzorem.
– Sąd krajowy zauważa, że specyfika rynku obuwia jak presja ceny oraz podążanie za trendami mody ogranicza pole manewru twórców i obniża ekonomiczną motywację do wprowadzania znaczących innowacji.
– W praktyce przekłada się to na sytuacje, w których przedsiębiorstwo jedynie wybiera i łączy części oferowane w katalogach, czasem dokonując jedynie minimalnych modyfikacji, zamiast tworzyć od podstaw nowe elementy wzoru.
– Sąd zadał pytania prejudycjalne dotyczące czterech kwestii: czy ochrona wzoru wymaga rzeczywistej działalności twórczej autorstwa zgłaszającego; czy dostosowanie katalogowych części może nadać wzorowi indywidualny charakter; czy osoba ograniczająca się do takich dostosowań może być uznana za twórcę wzoru; oraz czy i w jaki sposób trendy mody ograniczają swobodę twórczą i wpływają na ocenę różnic między wzorami.
– W efekcie sąd oczekuje wskazówek, które pozwolą ocenić, kiedy adaptacje oparte na katalogach dostawców mieszczą się w ochronie wzorów, a kiedy należałoby je traktować jako pozbawione wystarczającej nowości lub indywidualności, zwłaszcza w kontekście rynkowych ograniczeń i modowych tendencji.
– Trybunał udzielił następującej odpowiedzi:
(i) w celu uzyskania ochrony przewidzianej dla wzoru właściciel prawa do wzoru lub twórca tego wzoru nie są zobowiązani do wykazania, iż wzór ten, oprócz spełniania warunków nowości i indywidualnego charakteru, jest wynikiem minimalnego stopnia kreatywności.
(ii) po pierwsze, okoliczności, że wzory posiadają cechy postaci z góry określone na podstawie modelu oferowanego twórcy owych wzorów w katalogu dostawcy oraz że zmiany wprowadzane przez owego twórcę w rzeczonych wzorach są jedynie niewielkie i dotyczą części składowych oferowanych przez wspomnianego dostawcę, nie można uznać, samej w sobie, za stanowiącą przeszkodę w uznaniu indywidualnego charakteru tych wzorów w rozumieniu tegoż art. 6. Po drugie, trendy mody nie mogą ograniczać stopnia swobody twórcy w taki sposób, że niewielkie różnice między jednym lub kilkoma wcześniejszymi wzorami a spornym wzorem mogą być wystarczające, by ten ostatni wzór wywierał inne całościowe wrażenie na poinformowanym użytkowniku niż wrażenie wywołane przez owe wcześniejsze wzory i posiadał w związku z tym indywidualny charakter. Cechy wzoru wynikające z takich trendów nie mogą mieć mniejszego znaczenia dla całościowego wrażenia, jakie ów wzór wywiera na takim użytkowniku.
Szczegóły sprawy:
- Wyrok – 18/12/2025 – PMJC, Sprawa C-168/24
– Sprawa dotyczyła pytań prejudycjalnych dotyczących takich zagadnień jak znak towarowy odpowiadający nazwisku projektanta mody i ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd w wyniku używania znaku towarowego. Pytanie prejudycjalne dotyczy w szczególności wygaśnięcia praw do znaku (art. 20 pkt b Dyrektywy 2015/2436), gdy w wyniku używania znaku towarowego przez właściciela lub za zgodą właściciela, w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.
– Spółka [W] [X], założona przez projektanta [W] [X], prowadziła działalność w zakresie sprzedaży odzieży i dodatków, lecz następnie została objęta postępowaniem upadłościowym. W jego wyniku spółka PMJC przejęła całość jej aktywów, w tym znaki towarowe składające się z nazwiska [W] [X].
– Po przejęciu aktywów [W] [X] przez pewien czas kontynuował współpracę ze spółką PMJC na podstawie umowy o świadczenie usług.
– Po zakończeniu tej współpracy PMJC wniosła powództwo przeciwko [W] [X], zarzucając mu naruszenie praw do przejętych znaków towarowych oraz dopuszczenie się czynów nieuczciwej i pasożytniczej konkurencji w związku z działalnością prowadzoną za pośrednictwem spółki [X] Créative.
– [W] [X] wystąpił z powództwem wzajemnym, domagając się stwierdzenia wygaśnięcia praw PMJC do znaków towarowych zawierających jego nazwisko, wskazując na celowo wprowadzające w błąd używanie tych znaków. Według niego sposób ich wykorzystywania sugerował odbiorcom, że nadal uczestniczy on w projektowaniu oznaczonych nimi towarów.
– Sąd apelacyjny w Paryżu uznał, że prawa PMJC do części znaków towarowych wygasły, ponieważ ich używanie prowadziło do skutecznego wytworzenia u odbiorców przekonania o dalszym twórczym udziale [W] [X] lub co najmniej stwarzało poważne ryzyko takiego zamierzonego wprowadzenia w błąd.
– Ocena ta została wzmocniona faktem, że wobec PMJC zapadły wcześniej prawomocne wyroki stwierdzające naruszenie praw autorskich [W] [X], a towary opatrzone jego nazwiskiem były przedstawiane jako jego oryginalne projekty, mimo braku takiego autorstwa.
– PMJC wniosła skargę kasacyjną, argumentując, że samo wywoływanie przekonania o udziale projektanta nie powinno prowadzić do wygaśnięcia znaku towarowego złożonego z jego nazwiska, nawet jeśli projektant faktycznie nie uczestniczy już w projektowaniu.
– Sąd kasacyjny powziął wątpliwości co do wykładni prawa Unii i skierował pytanie prejudycjalne, czy możliwe jest stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku towarowego zawierającego nazwisko [W] [X], jeżeli po jego przeniesieniu znak ten jest używany w sposób skutecznie sugerujący odbiorcom, że [W] [X] nadal uczestniczy w projektowaniu towarów, choć w rzeczywistości tak nie jest.
– Trybunał wskazał, że nie można dopuścić, by znak towarowy stał się w wyniku jego używania nieuczciwym narzędziem pozyskiwania klientów. Następnie udzielił następującej odpowiedzi:
(i) art. 20 pkt b Dyrektywy 2015/2436 nie stoi na przeszkodzie stwierdzeniu wygaśnięcia prawa do znaku towarowego utworzonego z nazwiska projektanta mody na tej podstawie, że w świetle wszystkich istotnych okoliczności używanie tego znaku towarowego przez właściciela lub za jego zgodą może skutkować tym, że ten znak towarowy wywoła u właściwie poinformowanego oraz dostatecznie uważnego i rozsądnego przeciętnego konsumenta błędne przekonanie, iż ów projektant uczestniczył w projektowaniu towarów opatrzonych wspomnianym znakiem towarowym.
Szczegóły sprawy:
- Wyrok – 17/12/2025 – Freixenet przeciwko EUIPO – Alvear (CB), Sprawa T-222/25
– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie sprzeciwu wobec rejestracji znaku.
– Freixenet, SA zgłosił graficzny znak towarowy UE: 
dla towarów z klasy 33 Klasyfikacji nicejskiej dla win musujących.
– Alvear, SA, wniosła sprzeciw oparty na wcześniejszym hiszpańskim znaku towarowym słownym CB zarejestrowanym dla win, napoi spirytusowych oraz likierów z klasy 33.
– Podstawą sprzeciwu było prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd.
– Wydział Sprzeciwów, a następnie Izba Odwoławcza wskazały że zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd.
– Sąd UE oddalił skargę. Wskazał, że zachodzi identyczność towarów, a kolidujące ze sobą znaki towarowe wykazują wysoki stopień podobieństwa wizualnego, są identyczne pod względem fonetycznym i nie mogą być porównywane pod względem koncepcyjnym.
Szczegóły sprawy:
- Wyrok – 17/12/2025 – Transportes Centrais de Vergadela przeciwko EUIPO – Indra Sistemas (iTEC SKYNEX), Sprawa T-58/25
– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie sprzeciwu wobec rejestracji znaku.
– Indra Sistemas, SA zgłosił słowny znak towarowy UE: iTEC SKYNEX dla towarów z klasy 39 (m.in. usługi monitorowania ruchu lotniczego).
– Transportes Centrais de Vergadela, Unipessoal Lda. wniosła sprzeciw oparty na wcześniejszym portugalskim znaku towarowym słownym SKYNET zarejestrowanym dla towarów z klasy 39 (usługi szybkiego transportu międzynarodowego).
– Podstawą sprzeciwu było prawdopodobieństwo wprowadzenia odbiorców w błąd.
– Wydział Sprzeciwów uwzględnił sprzeciw.
– Izba Odwoławcza uwzględniła odwołanie powołując się na brak prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd.
– Sąd UE uwzględnił skargę. Wskazał, że Izba Odwoławcza uchybiła ciążącemu na niej obowiązkowi uzasadnienia, gdyż w uzasadnieniu zamieściła sprzeczne sformułowania dotyczące tego, czy portugalscy odbiorcy rozumieją angielskie słowo „sky”.
Szczegóły sprawy:
- Wyrok – 17/12/2025 – Schöffel Sportbekleidung przeciwko EUIPO – BV (Schöffel Ich bin raus.), Sprawa T-536/24
– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie wygaśnięcia znaku towarowego.
– Schöffel Sportbekleidung GmbH jest uprawniony do następującego słowno-graficznego znaku towarowego 
zarejestrowanego dla towarów z klasy 18 i 25.
– BV złożył wniosek o wygaśnięcie ww. znaku.
– Wydział Sprzeciwów stwierdził, że wniosek stanowił nadużycie, lecz Izba Odwoławcza uwzględniła odwołanie.
– Sąd UE oddalił skargę. Mimo, że między stronami toczyły się liczne postępowania o wygaszenie, Sąd zauważył, że z uwagi na fakt, że wiele z wniosków zostało choćby częściowo uwzględnione, to postępowanie o wygaszenie realizuje uzasadniony cel.
Szczegóły sprawy:
- Wyrok – 17/12/2025 – Neoperl przeciwko EUIPO (Représentation d´un insert sanitaire cylindrique), Sprawa T-487/21 RENV
– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie odmowy rejestracji znaku z uwagi na brak charakteru odróżniającego.
– Neoperl AG zgłosił następujący trójwymiarowy znak towarowy: 
dla towarów w klasie 11 (Artykuły sanitarne, w szczególności napowietrzacze i kształtowniki strumieniowe). Znak przedstawiał w rzeczywistości „znacznik dotykowy pozycyjny”.
– Wniosek o rejestracje został odrzucony. Podstawą odrzucenia był fakt, że „znaki dotykowe… nie są zasadniczo akceptowane przez EUIPO”. W związku z tym wnioskodawcy zalecono zmianę nazwy zgłoszonego znaku na „znak pozycyjny”.
– Wnioskodawca nalegał na zaklasyfikowanie znaku towarowego jako znaku dotykowego.
– Wydział zgłoszeń oraz Izba Odwoławcza wskazały, że zgłoszony znak towarowy nie ma charakteru odróżniającego.
– Sąd oddalił skargę. Wrażenie dotykowe zgłoszonego znaku towarowego było niewystarczające do odróżnienia towarów wnioskodawcy od towarów jego konkurentów.
Szczegóły sprawy:
Zobacz też:
Oznaczenia geograficzne dla produktów rzemieślniczych i przemysłowych
Od wielu lat obowiązuje ustanowiona na poziomie Unii ochrona oznaczeń geograficznych win i napojów spirytusowych, jak również produktów rolnych i środków spożywczych. W związku z wejściem w życie Rozporządzenia nr 2023/2411 od 1 grudnia 2025 r. ochrona oznaczeń...
Granice prawa autorskiego dla wzornictwa przemysłowego – wyrok TSUE (C-580/23 i C-795/23)
Granice prawa autorskiego dla wzornictwa przemysłowego - wyrok TSUE (C-580/23 i C-795/23) Czy stół jadalny lub komoda mogą stanowić utwór chroniony przez prawo autorskie? Przede wszystkim utwór musi mieć oryginalny charakter, rozumiany jako własna twórczość...
Przegląd orzecznictwa TSUE od 8.12 do 14.12.2025
Przegląd orzecznictwa TSUE od 8.12. do 14.12.2025 r. LTV Leuchten & Lampen przeciwko EUIPO - XAL (Appareils d'éclairage), Sprawa T-82/25 - Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie unieważnienia wzoru przedstawiającego lampę. - XAL GmbH jest uprawniona do...