1. Wyrok – 08/10/2025 – Doors Bulgaria przeciwko EUIPO – Top Ten (Portes), Sprawa T-586/24

– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie uchybienia złożenia odwołania od decyzji Wydziału Unieważnień w terminie;

– Top Ten EOOD, złożył do EUIPO wniosek o unieważnienie wzoru unijnego przedstawiającego drewniane drzwi:.

– Wydział unieważnień stwierdził, że ​​kwestionowany wzór jest nieważny ze względu na brak nowości.

– Uprawniony złożył odwołanie, lecz zostało ono odrzucone z uwagi na przekroczenie 4 miesięcznego terminu od dnia doręczenia decyzji Wydziału unieważnień.

– TSUE oddalił skargę. Wskazał, że Izba Odwoławcza słusznie stwierdziła, że ​​uzasadnienie odwołania zostało złożone po terminie i że w konsekwencji odwołanie od decyzji Wydziału Unieważnień było niedopuszczalne. Całkowicie bezpodstawne były zatem twierdzenia, jakoby Izba Odwoławcza naruszyła prawo do rzetelnego procesu.

Szczegóły sprawy:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=304994&pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=3534622 – analogiczna sprawa pod sygn. akt: T-585/24: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=304993&
pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=3534622

2. Wyrok – 08/10/2025 – Capella przeciwko EUIPO – Richemont International (COLORATURA), Sprawa T-562/24

– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie sprzeciwu z uwagi  na ryzyko konfuzji oraz pojęcia „pierwszego zgłoszenia” w rozumieniu art. 34 Rozporządzenia 2017/1001.

– Capella EOOD zgłosiła 28 marca 2018 r. słowny znak towarowy COLORATURA dla towarów z klasy 3 i 14 klasyfikacji nicejskiej – powołując się na datę pierwszeństwa 28 września 2017 r., w związku ze zgłoszeniem znaku towarowego dokonanym w Niemieckim Urzędzie Patentowym.

– Richemont International SA, wniósł sprzeciw wobec rejestracji zgłoszonego znaku towarowego, który opierał się na niemieckim znaku towarowym słownym COLORATURA, zgłoszonym w dniu 28 grudnia 2017 r. i zarejestrowanym w dniu 6 lutego 2018 r. dla towarów i usług z klas 14, 16, 18 i 35.

– Wydział Sprzeciwów stwierdził, że ​​znak towarowy, na którym oparto sprzeciw, ma status wcześniejszego znaku, ponieważ zastrzeżenie pierwszeństwa znaku zgłoszonego w dniu 28 września 2017 r. nie było ważne. Powodem nieważności było dokonanie przez ten podmiot zgłoszenia identycznego niemieckiego znaku towarowego w dniu 21 lutego 2017 r. Oznacza to, że zgłoszenie niemieckiego znaku towarowego z 28 września 2017 r., nie stanowiło pierwszego zgłoszenia w rozumieniu art. 34 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001. Bez znaczenia była okoliczność, że zgłoszenie z 21 lutego 2017 r. nie został opłacone i w konsekwencji zostało odrzucone.

– Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie. Wskazała, że Capella EOOD nie mógł powoływać się na art. 34 ust. 4 ww. rozporządzenia, który stanowi, że późniejsze zgłoszenie jest uznawane za pierwsze zgłoszenie pod pewnymi warunkami, ponieważ warunki te nie zostały spełnione.

– Zdaniem skarżącej zgłoszenie niemieckiego znaku towarowego z dnia 21 lutego 2017 r. nie mogło zostać uznane za pierwsze zgłoszenie w rozumieniu art. 34 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001, ponieważ upłynął sześciomiesięczny termin na dochodzenie prawa pierwszeństwa. Wskazywała również, że wskutek nieopłacenia zgłoszenia z 21 lutego 2017 r. zostało ono opublikowane bez dokładnego wskazania towarów i usług.

– TSUE oddalił skargę. Zgodził się z Izbą Odwoławczą, że przyznanie prawa pierwszeństwa dotyczyło wyłącznie pierwszego zgłoszenia. Wskazał, że mimo że zgłoszenie z 21 lutego 2017 r. nie zostało opłacone, tym niemniej zostało ono udostępnione do publicznego wglądu w drodze publikacji – bez znaczenia miał zatem fakt braku wykazu towarów/usług. Niespełnione zostały warunki z art. 34 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Szczegóły sprawy:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=304992&pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=3627872

3. Wyrok – 08/10/2025 – Huda Beauty przeciwko EUIPO – Schulz (déjà-vu), Sprawa T-333/24

– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia znaku z uwagi na brak rzeczywistego używania.

– Norbert Schulz jest uprawniony do słownego znaku towarowego déjà-vu zarejestrowanego dla towarów z klasy 3 klasyfikacji nicejskiej (m.in. perfum).

– Huda Beauty Ltd złożył wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia ww. znaku towarowego.

– Wydział Unieważnień uwzględnił wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia.

– Izba Odwoławcza częściowo uchyliła decyzję Wydziału Unieważnień w zakresie, w jakim stwierdził wygaśnięcie prawa do zakwestionowanego znaku towarowego w odniesieniu do towarów „perfumeryjnych” z klasy 3.

– TSUE uwzględnił skargę. Stwierdził, że znaczna część dowodów przedstawionych przez Uprawnionego nie zawierała żadnych odniesień do czasu i miejsca używania znaku towarowego.

Szczegóły sprawy:

https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=304990&pageIndex=0&doclang=DE&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=3610561