Wyrok – 23/09/2026 – Bitmain Technologies przeciwko EUIPO – Advanced New Technologies (ANTMINER), Sprawa T-409/25

– Sprawa dotyczyła sprzeciwu wobec rejestracji słownego znaku ANTMINER dla towarów z klasy 9 (sprzęt komputerowy i układy ASIC do kopania kryptowalut, płyty i moduły układów scalonych, kryptowalutowe portfele sprzętowe, oprogramowanie do kopania kryptowalut i technologii blockchain, klucze kryptograficzne). Sprzeciw opierał się na ryzyku wprowadzenia w błąd względem wcześniejszych znaków słownych ANT i ANTCHAIN, a pomocniczo na ochronie znaków renomowanych.

– Wydział Sprzeciwów uwzględnił sprzeciw na podstawie znaku ANT. Bitmain złożył odwołanie i równolegle wniosek o unieważnienie (wygaśnięcie) znaku ANT oraz wniosek o zawieszenie postępowania odwoławczego, który Izba oddaliła. Piąta Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie, opierając się na niekwestionowanym znaku ANTCHAIN i stwierdzając prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd.

– Skarżąca podniosła dwa zarzuty: naruszenie przepisów o zawieszeniu postępowania i zasad równości wobec prawa i bezstronności oraz błędną ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, dotyczącą poziomu uwagi odbiorców, podobieństwa towarów, podobieństwa znaków i ich elementów odróżniających.

– Pierwszy zarzut Sąd oddalił podnosząc, że Izba ma szerokie uprawnienie dyskrecjonalne, a postępowanie równoległe nie powoduje automatycznego zawieszenia. Sprzeciw mógł zostać uwzględniony na podstawie innego, niekwestionowanego znaku (ANTCHAIN), więc wynik sprawy o ANT nie miał znaczenia, a skarżąca nie uzasadniła zarzutu.

– W zakresie kręgu odbiorców, Sąd częściowo przychylił się do skarżącej twierdząc, że poziom uwagi jest wysoki dla wszystkich towarów, także dla sprzętowych portfeli i kluczy kryptograficznych, a nie „przeciętny do wysokiego”, jak uznała Izba, ponieważ zakup takich towarów poprzedza namysł, a chronione nimi środki mogą być znaczne. W konsekwencji poziom uwagi jest wysoki dla wszystkich towarów, z wyjątkiem oprogramowania do technologii blockchain, dla którego jest on przeciętny do wysokiego u ogółu odbiorców i wysoki u profesjonalistów.

– Towary uznano za identyczne, ponieważ mieszczą się w szerokich kategoriach „sprzęt komputerowy”, „oprogramowanie” i „firmware” ze wcześniejszego znaku. Skarżąca nie wykazała różnic w przeznaczeniu, kanałach dystrybucji ani odbiorcach.

– W zakresie elementów odróżniających Sąd uznał, że wspólny element „ANT” odsyła do owada (mrówki), nie ma bezpośredniego związku z towarami i ma przeciętny charakter odróżniający, jest powszechnie używany jako angielskie słowo o jasnym znaczeniu, często stosowane w dziedzinach technicznych, na przykład do opisywania małych, połączonych w sieć systemów lub systemów opartych na podziale pracy. Element „MINER” odsyła bezpośrednio do osób kopiących kryptowaluty i do samego kopania, a więc opisuje przeznaczenie towarów. Ma on słaby charakter odróżniający, a w odniesieniu do towarów wykorzystywanych w kopaniu kryptowalut jest pozbawiony charakteru odróżniającego. Element „CHAIN” oznacza w tym kontekście blockchain i jest opisowy, a zatem pozbawiony charakteru odróżniającego.

– W porównaniu znaków Sąd stwierdził, że znaki są podobne wizualnie w przeciętnym stopniu. Wspólny element „ANT”, umieszczony na początku, jest najbardziej odróżniający i najłatwiej zapada w pamięć, natomiast dłuższe elementy „MINER” i „CHAIN” są słabo odróżniające lub pozbawione charakteru odróżniającego. Pod względem fonetycznym podobieństwo jest przeciętne dla tej części odbiorców, która nie wymawia elementów opisowych, i niskie dla odbiorców wymawiających znaki w całości. Pod względem pojęciowym podobieństwo jest przeciętne, ponieważ znaki mają wspólną treść semantyczną w elemencie „ANT”, a drugie człony odsyłają do pokrewnych pojęć informatycznych (kopanie kryptowalut i blockchain).

– W ocenie całościowej Sąd potwierdził prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd: identyczność towarów, podobieństwo znaków i normalny charakter odróżniający ANTCHAIN. Nawet wysoka uwaga nie wystarcza, bo odbiorca rzadko porównuje znaki bezpośrednio i polega na niedoskonałym obrazie w pamięci. Odbiorcy mogą uznać ANTMINER za wariant ANTCHAIN.

– Sąd oddalił skargę Bitmain Technologies Inc. w całości i obciążył skarżącą kosztami postępowania. Sprawę wygrała spółka Advanced New Technologies Co. Ltd.

Szczegóły sprawy: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:62025TJ0409

Wyroki – 23/09/2026 – Deva przeciwko EUIPO – Novartis (Devatis), Sprawa T-232/25 i T-231/25 

– Przedmiotem sporów były sprzeciwy Novartis AG, złożone 28 maja 2020 r., wobec przyznania ochrony na terytorium Unii graficznym znakom Devatis dla towarów z klasy 5 (produkty farmaceutyczne, żywność dla niemowląt, materiały do plombowania zębów, wosk dentystyczny, środki do zwalczania szkodników, fungicydy i herbicydy). Sprzeciwy opierały się na ochronie znaku renomowanego. Novartis twierdziła, że znak NOVARTIS cieszy się renomą, a używanie znaków spornych bez uzasadnionej przyczyny prowadziłoby do czerpania nienależnych korzyści z jego charakteru odróżniającego lub renomy.

– Wydział Sprzeciwów oddalił oba sprzeciwy. Czwarta Izba Odwoławcza EUIPO uwzględniła odwołania Novartis uznając odmiennie niż Wydział, że odbiorcy dostrzegą związek między znakami w odniesieniu do wszystkich towarów, że istnieje ryzyko czerpania nienależnych korzyści, które nie ma charakteru czysto hipotetycznego, oraz że skarżąca nie wykazała uzasadnionej przyczyny używania spornych znaków.

– W zakresie podobieństwa towarów Sąd potwierdził, że towary typowo farmaceutyczne objęte znakiem spornym są identyczne z „produktami farmaceutycznymi i substancjami” chronionymi wcześniejszym znakiem lub pozostają z nimi w bezpośrednim związku, gdyż dotyczą tej samej dziedziny medycznej i tego samego kręgu odbiorców. Sąd uznał jednak, że Izba nie uwzględniła w dostatecznym stopniu towarów odległych. „Żywność dla niemowląt”, „preparaty do zwalczania szkodników” oraz fungicydy są podobne do produktów farmaceutycznych jedynie w niskim stopniu. „Materiały do plombowania zębów, wosk dentystyczny” oraz herbicydy są od nich odmienne, ze względu na inny charakter, przeznaczenie, kanały dystrybucji i krąg odbiorców.

– W zakresie renomy wcześniejszego znaku Sąd rozróżnił sytuację w obu sprawach. W sprawie T-231/25 Wydział Sprzeciwów, a za nim Izba, przyjęły jedynie hipotetycznie, w ramach „najkorzystniejszego dla Novartis scenariusza”, że znak cieszy się silną renomą we Francji i Niemczech. Sąd uznał takie podejście za prawidłowe, ponieważ EUIPO, badając ochronę znaku renomowanego, powinno albo precyzyjnie ustalić siłę renomy, albo co najmniej wyraźnie uwzględnić scenariusz najkorzystniejszy dla strony przegrywającej. W T-232/25 Izba dokonała natomiast merytorycznego ustalenia, że znak ma wysoką renomę we Francji i Niemczech, i Sąd to ustalenie podtrzymał. Ustalenie to opierało się na używaniu znaku jako „house mark” na szerokiej gamie produktów, na bardzo wysokiej sprzedaży utrzymującej się przez wiele lat, na znacznych wydatkach na reklamę i marketing oraz na najwyższych udziałach w rynku wśród dziesięciu największych przedsiębiorstw farmaceutycznych w tych państwach. Sąd odrzucił argumenty skarżącej, że wysoką renomę mogą uzyskać wyłącznie globalne marki codziennego użytku i że dowody dotyczą jedynie nazwy przedsiębiorstwa, a nie znaku. Wskazał, że test renomy sprowadza się do ustalenia czy znak jest znany znaczącej części odbiorców danych towarów, oraz że skarżąca nie przedstawiła dowodów na twierdzenie, iż konsumenci zapamiętują nazwy leków, a nie producentów. Oznaczenie stosowane jako nazwa przedsiębiorstwa może być używane także jako znak, jeżeli identyfikuje towary, a NOVARTIS występuje na opakowaniach jako znak zbiorczy. Ustawowy obowiązek umieszczania nazwy wytwórcy na opakowaniach leków nie wyklucza natomiast pełnienia przez to oznaczenie funkcji wskazania pochodzenia.

– W zakresie porównania znaków Sąd potwierdził ustalenia Izby, których skarżąca nie kwestionowała: wyraz „novartis” jest postrzegany jako pozbawiony znaczenia i ma normalny charakter odróżniający, a element „devatis” stanowi dystynktywną i dominującą część znaku spornego. Znaki są podobne wizualnie i fonetycznie jedynie w niskim stopniu. Wspólne są litery „va” oraz końcówka „tis”, lecz znaki różnią się początkiem („de” i „no”) oraz obecnością litery „r” we wcześniejszym znaku, co wpływa na odmienną wymowę. Elementy graficzne znaków spornych (odmienna czcionka, czarna ramka w T-231/25, stylizowana litera „D” w T-232/25) nie są pomijalne, choć element słowny ma co do zasady większą siłę odróżniającą. Porównanie pojęciowe jest neutralne, ponieważ żaden ze znaków nie ma znaczenia.

– Decydujące znaczenie miała ocena istnienia skojarzenia między znakami. Sąd uznał, że Izba pominęła, iż poziom uwagi odbiorców jest co najmniej ponadprzeciętny dla wszystkich towarów (produkty związane ze zdrowiem ludzi i zwierząt, także dostępne bez recepty), błędnie oceniła podobieństwo towarów i nie uwzględniła niskiego podobieństwa znaków. Sąd wskazał, że sama wysoka renoma wcześniejszego znaku nie oznacza automatycznie, iż odbiorcy skojarzą z nim późniejszy znak. Różnice w początkach znaków nie są nieistotne i nadają im odmienny wyraz w odbiorze. Izba błędnie uznała zatem, że skojarzenie powstanie.

– Wobec kumulatywnego charakteru przesłanek Sąd nie badał kwestii uzasadnionej przyczyny. Uwzględnił skargę i stwierdził nieważność obu decyzji Izby Odwoławczej. Sprawy wygrała spółka Deva Holding Anonim Şirketi.

Szczegóły spraw: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:62025TJ0232 https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:62025TJ0231