Attilah przeciwko EUIPO – Bella Tawziaa II i Groupe Bellakhdar, Sprawa T‑654/24

– Sprawa dotyczyła postępowania o unieważnienie unijnego znaku towarowego z powodu zgłoszenia dokonanego w złej wierze na podstawie art. 52 ust. 1 lit. b Rozporządzenia nr 207/2009.

– Driss El Hakmaoui Attilah był związany ze spółką Bella Tawziaa II, prowadzącą działalność w sektorze herbat we współpracy z marokańską Groupe Bellakhdar. W dniu 21 marca 2013 r. zgłosił poniższy unijny graficzny znak towarowy dla towarów z klasy 30 obejmujących m.in. herbatę, kawę, kakao, ryż, mąkę, przyprawy i inne produkty spożywcze:

– Bella Tawziaa II oraz Groupe Bellakhdar wniosły o unieważnienie znaku, powołując się na szereg wcześniejszych krajowych, międzynarodowych i unijnych znaków towarowych wykorzystywanych dla herbat i produktów pokrewnych.

–  Wskazywano, że jeszcze przed zgłoszeniem spornego znaku strony współpracowały gospodarczo, a skarżący znał ich oznaczenia i działalność handlową.

– Wydział Unieważnień uwzględnił wniosek i stwierdził nieważność znaku z uwagi na złą wiarę zgłaszającego.

– Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie. Ustaliła, że w chwili zgłoszenia między stronami istniały ścisłe relacje gospodarcze, skarżący znał wcześniejsze oznaczenia interwenientów, a sporny znak zawierał elementy występujące również w ich portfolio znaków towarowych, w szczególności oznaczenia liczbowe, motyw lwa oraz elementy arabskie.

– Izba wskazała, że zgłoszenie nie było przypadkowe. Uznała, iż zgłaszający dążył do wykorzystania oznaczeń swoich partnerów handlowych i czerpania korzyści z pozycji rynkowej wypracowanej przez Groupe Bellakhdar na rynku herbat.

– Skarżący podnosił, że przedstawienia lwów są powszechnie używane na opakowaniach herbat oraz że Bella Tawziaa II była niezależnym przedsiębiorstwem, a relacje z Groupe Bellakhdar miały jedynie charakter handlowy. Twierdził również, że poinformował partnerów o planowanym zgłoszeniu oraz że późniejsze relacje między stronami przeczą istnieniu złej wiary.

– Sąd UE oddalił skargę. Wskazał, że dla stwierdzenia złej wiary konieczna jest całościowa ocena wszystkich okoliczności sprawy, w tym relacji między stronami, wiedzy zgłaszającego o wcześniejszych oznaczeniach, chronologii zdarzeń oraz celu realizowanego poprzez zgłoszenie znaku.

– Sąd potwierdził, że w chwili dokonania zgłoszenia strony pozostawały w relacjach gospodarczych opartych na wzajemnym zaufaniu, a skarżący wiedział o wcześniejszych oznaczeniach wykorzystywanych przez interwenientów.

– Sąd zaznaczył, że występowanie wspólnych elementów, takich jak motyw lwa, określone elementy arabskie oraz oznaczenia liczbowe, stanowiło istotną przesłankę przy ocenie zamiaru zgłaszającego. W postępowaniu dotyczącym złej wiary okoliczności te nie służą jednak ocenie ryzyka konfuzji, lecz ustaleniu, czy zgłoszenie zostało dokonane zgodnie z uczciwymi praktykami handlowymi.

– Sąd uwzględnił również zdarzenia następujące po zgłoszeniu znaku. Zwrócił uwagę, że skarżący doprowadził później do przeniesienia na swoją rzecz spornego znaku oraz innych praw należących do Bella Tawziaa II. Okoliczności te mogły zostać wykorzystane do odtworzenia rzeczywistego zamiaru istniejącego już w chwili zgłoszenia.

– Sąd potwierdził, że dla stwierdzenia złej wiary nie było konieczne wykazanie renomy wcześniejszych znaków w Unii Europejskiej. Wystarczające było wykazanie nieuczciwego celu zgłoszenia, choć przedstawione dowody wskazywały na określony stopień znajomości wcześniejszych oznaczeń na rynku marokańskim.

– W konsekwencji Sąd uznał, że zgłoszenie zostało dokonane w złej wierze, podtrzymał decyzję EUIPO o unieważnieniu znaku i oddalił skargę w całości.

Szczegóły sprawy: https://infocuria.curia.europa.eu/tabs/document/T/2024/T-0654-24-00000000PI-01-P-01/ARRET/322878-PL-1-html

 

 

DecoTrend przeciwko EUIPO – B.K.Licht, Sprawa T‑40/25

– Sprawa dotyczyła postępowania o unieważnienie prawa do zarejestrowanego wzoru wspólnotowego przedstawiającego abażur w kształcie wieloramiennej gwiazdy:

Podstawą wniosku był brak indywidualnego charakteru wzoru w rozumieniu art. 6 Rozporządzenia nr 6/2002.

– B.K.Licht GmbH & Co. KG złożył wniosek o unieważnienie wzoru zarejestrowanego przez DecoTrend GmbH pod numerem 4031201‑0004. Wniosek został oparty na dwóch wcześniejszych przedstawieniach gwiazd zamieszczonych w szwajcarskim i amerykańskim opisie patentowym dotyczącym tego samego wynalazku, ujawnionym odpowiednio w 1929 r. i 1927 r.:

– Interwenient wskazał, że ilustracje oznaczone jako „Fig. 1” w obu opisach patentowych stanowią wcześniejsze wzory, które wywołują takie samo całościowe wrażenie jak zakwestionowany wzór i tym samym pozbawiają go indywidualnego charakteru.

– Wydział Unieważnień oddalił wniosek. Przy ocenie indywidualnego charakteru uwzględnił nie tylko same ilustracje powołane przez wnioskodawcę, lecz także pozostałe rysunki zawarte w opisach patentowych oraz opis techniczny wynalazku.

– Izba Odwoławcza uwzględniła odwołanie, uchyliła decyzję Wydziału Unieważnień i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Uznała, że Wydział błędnie oparł analizę na elementach patentów, które nie zostały wskazane jako wcześniejsze wzory. W ocenie Izby porównanie powinno zostać przeprowadzone wyłącznie w odniesieniu do dwóch konkretnych ilustracji („Fig. 1”) wskazanych przez wnioskodawcę jako wcześniejsze wzory D1 i D2.

– DecoTrend wniósł skargę do Sądu UE. Twierdził, że wcześniejszych ilustracji nie można prawidłowo interpretować bez uwzględnienia pełnej treści patentów, w tym opisu wynalazku oraz pozostałych rysunków. Zdaniem skarżącego dopiero z tych elementów wynikało, że przedstawiają one składaną gwiazdę świetlną („Annaberger Faltstern”) posiadającą charakterystyczne zagłębienia, wybrzuszenia i mechanizm składania, których brak w zakwestionowanym wzorze.

– Sąd UE oddalił skargę. Podkreślił, że zgodnie z Rozporządzeniem nr 6/2002 indywidualny charakter wzoru należy oceniać poprzez porównanie z konkretnym, zidentyfikowanym wcześniej wzorem, a nie z patentem lub opisem patentowym jako takim.

– Sąd wskazał, że patent chroni wynalazek, a nie postać produktu. Jeżeli w opisie patentowym znajduje się kilka ilustracji przedstawiających różne wykonania wynalazku, do wnioskodawcy należy precyzyjne wskazanie, które z nich stanowią wcześniejsze wzory mające podważać nowość lub indywidualny charakter późniejszego wzoru.

– W rozpatrywanej sprawie interwenient wyraźnie wskazał wyłącznie dwie ilustracje „Fig. 1” jako wcześniejsze wzory D1 i D2. W konsekwencji EUIPO było zobowiązane oceniać indywidualny charakter wzoru DecoTrend wyłącznie w odniesieniu do tych konkretnych przedstawień, a nie do całej treści patentów.

– Sąd zgodził się z Izbą Odwoławczą, że z samych wcześniejszych wzorów D1 i D2 nie wynika ani występowanie szczególnych wklęsłych zagłębień lub wypukłości, ani możliwość składania przedstawionej gwiazdy. Okoliczności te można wyprowadzić dopiero z opisu technicznego patentów i pozostałych ilustracji, które nie były jednak wcześniejszymi wzorami powołanymi przez interwenienta.

– Sąd podkreślił, że oznaczenia literowe, zacieniowania i linie występujące na ilustracjach nie uniemożliwiają identyfikacji postaci produktu i nie zmieniają faktu, że wcześniejsze wzory przedstawiają po prostu wieloramienne gwiazdy możliwe do samodzielnej oceny przez poinformowanego użytkownika.

– W konsekwencji Sąd potwierdził prawidłowość stanowiska Izby Odwoławczej, zgodnie z którym przy ocenie indywidualnego charakteru należy brać pod uwagę wyłącznie wskazane wcześniejsze wzory D1 i D2, a nie inne elementy opisów patentowych. Skarga została oddalona w całości.

Szczegóły sprawy: https://infocuria.curia.europa.eu/tabs/document/T/2025/T-0040-25-00000000PI-01-P-01/ARRET/322879-PL-1-html

 

Sandoz przeciwko EUIPO – Be Healthy (ARYUNA / ARMUNIA), Sprawa T‑591/24

– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie sprzeciwu wobec rejestracji unijnego znaku słownego ARYUNA dla towarów z klasy 5 obejmujących m.in. nalewki jodowe, nalewki lecznicze, zioła lecznicze, leki ziołowe oraz odwary ziół leczniczych. Sprzeciw został oparty na art. 8 ust. 1 lit. b Rozporządzenia 2017/1001.

– Novartis AG, którego następcą prawnym został następnie Sandoz AG, wniósł sprzeciw oparty na wcześniejszych znakach słownych ARMUNIA zarejestrowanych w Beneluksie i Austrii dla produktów farmaceutycznych, w tym środków antykoncepcyjnych i produktów farmaceutycznych przeznaczonych do stosowania u ludzi.

– Wydział Sprzeciwów oddalił sprzeciw, uznając brak prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd. Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie i podtrzymała tę ocenę.

– Izba Odwoławcza stwierdziła, że właściwy krąg odbiorców obejmuje zarówno ogół społeczeństwa, jak i specjalistów z zakresu medycyny i farmacji. Uznała, że profesjonaliści wykazują wysoki poziom uwagi, a przeciętny konsument stosunkowo wysoki poziom uwagi, ponieważ wszystkie sporne towary dotyczą zdrowia.

– Izba uznała również, że towary objęte zgłoszeniem są identyczne z produktami farmaceutycznymi objętymi wcześniejszym austriackim znakiem towarowym oraz podobne w stopniu niższym od przeciętnego do produktów objętych wcześniejszym znakiem beneluksowym.

– W odniesieniu do znaków Izba stwierdziła, że oznaczenia ARYUNA i ARMUNIA nie mają znaczenia dla właściwego kręgu odbiorców, a zatem posiadają przeciętną pierwotną zdolność odróżniającą. Mimo że znaki zawierają pięć wspólnych liter występujących w tej samej kolejności („a”, „r”, „u”, „n”, „a”), różnice w ich częściach środkowych uznano za istotne.

– Izba uznała znaki za podobne wizualnie w niskim stopniu oraz podobne fonetycznie w niskim stopniu. Porównanie koncepcyjne uznano za niemożliwe, ponieważ żaden ze znaków nie posiada określonego znaczenia dla właściwego kręgu odbiorców.

– Przed Sądem UE Sandoz argumentował, że utrwalone orzecznictwo dotyczące podwyższonego poziomu uwagi odbiorców w sektorze farmaceutycznym powinno zostać zweryfikowane. Zdaniem skarżącego pacjenci, opiekunowie, a nawet pracownicy ochrony zdrowia często mylą produkty lecznicze w rzeczywistych sytuacjach życiowych, zwłaszcza pod wpływem stresu, w sytuacjach nagłych lub po dokonaniu zakupu, co może prowadzić do zagrożeń dla bezpieczeństwa pacjentów.

– Sandoz twierdził również, że ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd powinna w większym stopniu uwzględniać ryzyko pomyłek po dokonaniu zakupu (post-sale confusion) oraz kwestie bezpieczeństwa pacjentów, a nie opierać się przede wszystkim na założeniu podwyższonego poziomu uwagi przy nabywaniu produktów leczniczych.

– Sąd oddalił skargę. Potwierdził utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym konsumenci co do zasady wykazują wysoki poziom uwagi przy nabywaniu produktów farmaceutycznych i innych towarów związanych ze zdrowiem, niezależnie od tego, czy są one wydawane na receptę, czy dostępne bez recepty. Ta sama zasada znajduje zastosowanie do ziół leczniczych, leków ziołowych oraz nalewek leczniczych.

– Sąd wskazał, że ocena prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd nie może opierać się na najniższym poziomie uwagi, jaki konsument może przejawiać w szczególnych sytuacjach. Istotny jest przeciętny poziom uwagi właściwy dla danego rodzaju towarów.

– Sąd odrzucił również argument oparty na bezpieczeństwie pacjentów. Podkreślił, że art. 8 ust. 1 lit. b Rozporządzenia 2017/1001 dotyczy wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia handlowego towarów. Ryzyko, że pacjent pomyli jeden produkt leczniczy z innym, odnosi się natomiast do tożsamości lub właściwości produktu, a nie do jego pochodzenia handlowego, i dlatego pozostaje poza zakresem oceny przewidzianej przez przepisy prawa znaków towarowych.

– Sąd podkreślił również, że zasada niedoskonałej pamięci odbiorcy nie niweluje znaczenia podwyższonego poziomu uwagi – odbiorca wykazujący większą ostrożność jest mniej skłonny do pomylenia podobnych oznaczeń, nawet jeśli opiera się na niedoskonałym obrazie znaków zachowanym w pamięci.

– Uwzględniając niski stopień podobieństwa wizualnego i fonetycznego znaków, przeciętną zdolność odróżniającą wcześniejszych znaków oraz stosunkowo wysoki poziom uwagi właściwego kręgu odbiorców, Sąd potwierdził brak prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd, nawet w odniesieniu do towarów identycznych. Skargę oddalono w całości.

Szczegóły sprawy: https://infocuria.curia.europa.eu/tabs/document/T/2024/T-0591-24-00000000PI-01-P-01/ARRET_NP/322888-EN-1-html