Wyrok – 10 czerwca 2026 r. – Global Rice EOOD przeciwko EUIPO, sprawa T‑283/25

– Sprawa dotyczyła postępowania o unieważnienie prawa do znaku towarowego UE na podstawie wcześniejszego niezarejestrowanego oznaczenia.

– Global Rice EOOD złożyła wniosek o unieważnienie unijnego znaku towarowego przedstawiającego elementy graficzne (słońce i znaki arabskie), zarejestrowanego dla towarów z klasy 30 (produkty na bazie ryżu i żywność):

– Wniosek został oparty na wcześniejszym niezarejestrowanym bułgarskim znaku graficznym używanym w obrocie gospodarczym w odniesieniu do ryżu:

– Podstawą prawną był art. 60 ust. 1 lit. c) w związku z art. 8 ust. 4 rozporządzenia 2017/1001 (wcześniejsze oznaczenie inne niż znak zarejestrowany).

– Wydział Unieważnień oddalił wniosek w całości.

– Piąta Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie. Uznała, że nie została spełniona jedna z czterech kumulatywnych przesłanek z art. 8 ust. 4, tj. wymóg, aby prawo krajowe przyznawało właścicielowi wcześniejszego oznaczenia prawo do zakazania używania późniejszego znaku.

– Izba Odwoławcza stwierdziła, że zgodnie z bułgarskim prawem znak niezarejestrowany musi być używany w obrocie na terytorium Bułgarii. Uznała, że używanie oznaczenia wyłącznie w celach eksportowych nie spełnia tego wymogu. Wskazała, że przedstawione dowody używania dotyczyły jedynie eksportu ryżu z Bułgarii do innych państw (m.in. Niemiec, Kuwejtu, Rumunii i Szwecji). Uznała również, że przepisy prawa UE dotyczące używania znaku wyłącznie na eksport odnoszą się wyłącznie do znaków zarejestrowanych, a nie do znaków niezarejestrowanych.

– W świetle bułgarskiego orzecznictwa Izba Odwoławcza przyjęła, że znak niezarejestrowany używany wyłącznie do eksportu nie może stanowić podstawy sprzeciwu ani unieważnienia.

– Sąd oddalił skargę. Potwierdził, że przesłanki z art. 8 ust. 4 mają charakter kumulatywny oraz że dwie z nich (powstanie prawa i zakres ochrony) są oceniane na podstawie prawa krajowego.

– Sąd potwierdził, że na właścicielu wcześniejszego oznaczenia spoczywa obowiązek wykazania zarówno treści prawa krajowego, jak i spełnienia jego przesłanek.

– Sąd zgodził się, że bułgarskie przepisy wymagają rzeczywistego używania znaku niezarejestrowanego na terytorium Bułgarii. Uznał, że orzecznictwo przywołane przez skarżącą dotyczyło znaków zarejestrowanych i nie ma zastosowania do znaków niezarejestrowanych.

– Sąd potwierdził, że przepisy unijne i krajowe dopuszczające uznanie używania na eksport za używanie znaku odnoszą się wyłącznie do znaków zarejestrowanych. W odniesieniu do bułgarskiego orzeczenia z 16 września 2020 r. Sąd przyjął, że jasno rozróżnia ono między znakami zarejestrowanymi a niezarejestrowanymi i wyklucza stosowanie wyjątku „eksportowego” wobec tych drugich.

– Sąd uznał, że fakt, iż sporny znak jest unijny, nie ma znaczenia dla oceny przesłanek wynikających z prawa krajowego.

– W konsekwencji Sąd stwierdził, że skarżąca nie wykazała spełnienia czwartej przesłanki z art. 8 ust. 4 (prawo do zakazania używania późniejszego znaku).

– Ze względu na kumulatywny charakter przesłanek Sąd uznał, że brak było potrzeby badania pozostałych warunków.

– Tym samym Sąd oddalił skargę w całości.

Szczegóły sprawy: eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=CELEX:62025TJ0283

Wyrok – 10 czerwca 2026 r. – Wazdan Innovations ltd. przeciwko EUIPO, sprawa T‑673/25

– Sprawa dotyczyła postępowania w sprawie sprzeciwu wobec rejestracji słownego znaku towarowego UE.

– Wazdan Innovations ltd. zgłosiła słowny znak towarowy UE CLUSTER COLLECTOR dla towarów i usług z klas 9, 28, 41 i 42 (m.in. oprogramowanie, gry, usługi hazardowe i IT).

– Push Gaming Product ltd. wniosła sprzeciw na podstawie wcześniejszego słownego znaku towarowego UE THE COLLECTOR, zarejestrowanego dla towarów i usług z klas 9, 41 i 42 związanych z oprogramowaniem oraz branżą gier i hazardu.

– Sprzeciw został oparty na art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 (prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd).

– Wydział Sprzeciwów uwzględnił sprzeciw w przeważającej części i odmówił rejestracji dla większości towarów i usług (z wyjątkiem części pozycji w klasach 9, 28 i 41).

– Pierwsza Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie, uznając istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd dla wszystkich spornych towarów i usług.

– Uznała, że właściwy krąg odbiorców obejmuje zarówno ogół społeczeństwa, jak i odbiorców profesjonalnych w Unii Europejskiej, o poziomie uwagi od średniego do wysokiego.

– Stwierdziła, że towary i usługi są częściowo identyczne, a częściowo podobne, w szczególności ze względu na ich funkcje, komplementarność oraz wspólne kanały dystrybucji.

– Uznała, że element „collector” ma charakter odróżniający i jest wspólny dla obu oznaczeń, podczas gdy „the” jest niedystynktywne, a „cluster” ma charakter słabo odróżniający (opisowy w kontekście gier).

– W konsekwencji Izba Odwoławcza stwierdziła średni stopień podobieństwa wizualnego i fonetycznego oraz co najmniej średni stopień podobieństwa koncepcyjnego.

– Sąd oddalił skargę. W pierwszej kolejności uznał, że uzasadnienie decyzji Izby Odwoławczej było wystarczające i zgodne z wymogami art. 94 ust. 1 rozporządzenia 2017/1001.

– Sąd potwierdził ustalenia dotyczące właściwego kręgu odbiorców i poziomu ich uwagi.

– Podtrzymał ocenę podobieństwa towarów i usług, wskazując m.in. na komplementarność oprogramowania i urządzeń oraz zbieżność rynków gier fizycznych i cyfrowych.

– Uznał również podobieństwo usług organizacji wydarzeń sportowych i usług hazardowych ze względu na wspólną publiczność, kanały dystrybucji i praktyczne powiązania (np. sponsoring i zakłady sportowe).

– W zakresie porównania oznaczeń Sąd potwierdził, że element „collector” ma charakter odróżniający, natomiast „cluster” jest opisowy i słabo odróżniający, a „the” nie ma charakteru odróżniającego.

– Sąd zgodził się, że elementy słabo odróżniające mają ograniczony wpływ na całościowe wrażenie, a wspólny element „collector” dominuje w ocenie podobieństwa.

– Uznał, że oznaczenia są podobne wizualnie i fonetycznie w stopniu średnim oraz koncepcyjnie co najmniej w stopniu średnim, gdyż oba odnoszą się do idei „zbierającego”.

– Sąd potwierdził, że wcześniejszy znak ma przeciętną zdolność odróżniającą i że skarżąca nie wykazała jego osłabienia przez rzekome powszechne używanie elementu „collector”.

– W ramach całościowej oceny Sąd uznał, że podobieństwo oznaczeń oraz identyczność lub podobieństwo towarów i usług prowadzą do prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd, mimo że poziom uwagi odbiorców może być wysoki.

– Sąd odrzucił argument oparty na wcześniejszym orzecznictwie i praktyce decyzyjnej EUIPO, wskazując, że każda sprawa musi być oceniana indywidualnie.

– Skarga została oddalona w całości.

Szczegóły sprawy: eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=CELEX:62025TJ0673