Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2022 r. (sygn. C-44/21) TSUE rozstrzygnął, że art. 9 ust. 1 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którym wnioski o zastosowanie środków tymczasowych w związku z naruszeniem patentu powinny co do zasady podlegać oddaleniu, jeżeli ważność danego patentu nie została potwierdzona co najmniej orzeczeniem wydanym w pierwszej instancji po przeprowadzeniu postępowania w sprawie sprzeciwu lub w sprawie unieważnienia.

Postępowanie przed sądem krajowym:

Spółka powodowa złożyła wniosek o zastosowanie wobec pozwanej spółki środka tymczasowego w postaci zakazania naruszania przysługującego powódce patentu. Sąd odsyłający nie miał wątpliwości co do ważności udzielonego patentu. Zwrócił jednak uwagę, że z ugruntowanego orzecznictwa wynika, iż udzielenie środka tymczasowego możliwe jest jedynie wówczas, gdy dany patent był wcześniej przedmiotem orzeczenia (bądź Europejskiego Urzędu Patentowego, bądź krajowego sądu patentowego). W tej sprawie takiego prejudykatu nie było.

W związku z tym sąd odsyłający zwrócił się do TSUE z pytaniem prejudycjalnym, czy taka linia orzecznicza jest zgodna z dyrektywą 2004/48/WE.

Rozstrzygnięcie TSUE:

Trybunał orzekł, że tego typu linia orzecznicza nie jest zgodna z przepisami dyrektywy 2004/48/WE. Tym samym rozstrzygnął, że nie jest potrzeby prejudykat w postaci orzeczenia EPO lub sądu krajowego, aby zastosować środki tymczasowe, jeżeli sąd mający zastosować takie środki nie ma wątpliwości co do ważności danego patentu.

TSUE wskazał, że celem środków tymczasowych jest doprowadzenie do natychmiastowego zaprzestania naruszania danego prawa własności intelektualnej. Ugruntowana linia orzecznicza, którą w wątpliwość podał sąd odsyłający, nie przyczynia się do osiągnięcia tego celu, bowiem pozbawia wszelkiej skuteczności instytucję środków tymczasowych.

Ponadto Trybunał przypomniał o domniemaniu ważności patentów od dnia publikacji informacji o ich udzieleniu.

Komentarz:

Orzeczenie TSUE jest słuszne. W pełni zgodzić należy się z uzasadnieniem, w myśl którego uznanie zakwestionowanej linii orzeczniczej za prawidłową pozbawiałoby instytucję środka tymczasowego wszelkiej skuteczności. Środki tymczasowe powinny działać szybko i prowadzić do zaniechania naruszeń bez zbędnej zwłoki. Oczekiwanie na prejudykat w postaci orzeczenia stosownego organu (nawet pomimo braku jakichkolwiek wątpliwości co do ważności patentu) czyniłoby instytucję środków tymczasowych martwą i niedziałającą.