W sprawach dotyczących własności intelektualnej spory sądowe najczęściej uznaje się za ostateczność, kiedy zawiodą negocjacje. Alternatywą dla pozwu może być zawezwanie do próby ugodowej, uregulowane w art. 184 i nast. Ustawy Kodeks postępowania cywilnego. Złożenie wniosku o zawezwanie do próby ugodowej pokazuje determinację uprawnionego w dochodzeniu roszczenia, a także realne ryzyko wniesienia pozwu. Dlatego – jak wskazuje nasza praktyka – postępowanie pojednawcze bywa skuteczne nawet w sytuacjach, kiedy naruszyciel uparcie odmawiał spełnienia roszczeń w negocjacjach.

Postępowanie pojednawcze prowadzone jest przed sądem rejonowym, pomimo tego że sprawy dotyczące praw własności intelektualnej należą do właściwości sądów okręgowych. Wymogi formalne wniosku są znacznie mniejsze niż w przypadku pozwu. Roszczenia nie trzeba udowadniać, a jedynie skrótowo opisać sprawę. Ostatnia nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego wprowadziła obowiązek określenia propozycji ugodowych (wcześniej na taki wymóg wskazywało orzecznictwo). Nasza najnowsza praktyka wskazuje, że niektóre sądy wymagają również, co nie wynika wprost z przepisów, aby we wniosku o zawezwanie do próby ugodowej wskazać ustępstwa, jakie w stosunku do przysługujących roszczeń jest w stanie zaproponować uprawniony.

W sprawie zwykle odbywa się tylko jedno posiedzenie, chyba że strony wniosą o jego odroczenie i wyznaczenie następnego terminu, aby mieć czas na wypracowanie porozumienia. Sądy zwykle wyrażają na to zgodę, choć nie mają takiego obowiązku. Ugoda zawarta przed sądem ma moc wyroku sądowego, co oznacza, że może być egzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym. W przypadku ugody pozasądowej konieczne jest wcześniejsze wniesienie pozwu. Zatem zawarcie ugody sądowej znacząco skraca i ułatwia sprawę. Korzyści płyną nawet z niezawarcia ugody, gdyż przerwany zostaje bieg przedawnienia roszczeń, co daje stronom więcej czasu na ostateczne rozwiązanie sporu.

W stosunku do poprzedniego stanu prawnego, niekorzystne jest podwyższenie wpisu sądowego od wniosku do wartości 1/5 opłaty od pozwu (wcześniej było to 300 zł.). Wpisy sądowe od wniosków obejmujących roszczenia niepieniężne są nadal niskie, znacznie wzrosły jednak wpisy od roszczeń pieniężnych.