5 listopada 2019 r. zapadł wyrok Trybunały Konstytucyjnego dotyczący odszkodowania za naruszenie praw autorskich (sygn. akt P 14/19). 

Przepisy Ustawy  z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych dopuszczają możliwość dochodzenia odszkodowania za naruszenie autorskich praw majątkowych w wysokości odpowiadającej dwukrotności wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu (art. 79 ust. 1 pkt. 3 b). Trybunał miał odpowiedzieć na pytanie, czy ta regulacja jest zgodna z Konstytucją RP,  w szczególności prawem do ochrony własności i praw majątkowych oraz zasadą ochrony wolności i praw. Możliwość żądania jako odszkodowania dwukrotności hipotetycznego wynagrodzenia, jakie uprawniony do utworu uzyskałby od naruszyciela, jeśli ten posiadałby zgodę uprawnionego na korzystanie z utworu, zakłada możliwość uzyskania kompensaty wyższej niż poniesiona szkoda, co jest sprzeczne z zasadami obowiązującymi w prawa cywilnym.

W wyroku z 5 listopada 2019 r. TK orzekł, że ww. przepis jest zgodny z Konstytucją RP. Rozstrzygnięcie jest niewątpliwie korzystne dla uprawnionych z praw autorskich. Zastanawia jednak jego uzasadnienie, w szczególności w świetle wcześniejszego wyroku TK dotyczącego tego samego przepisu, który dopuszczał dochodzenie trzykrotności wynagrodzenia, jeśli naruszenie było zawinione W tej kwestii TK orzekł, że przepis jest niekonstytucyjny i obecnie nie obowiązuje (wyrok z 23 czerwca 2015 r., sygn. SK 32/14). Zastanawia zatem, jaka argumentacja prawna stoi za rozstrzygnięciem, że możliwość dochodzenia dwukrotności wynagrodzenia jest zgodna z Konstytucją RP, czego dowiemy się z uzasadnienia wyroku, które nie zostało jeszcze opublikowane.